Werner Freund: de vriend van de wolven

 

Werner Freund wist als geen ander dat de mens altijd een paradoxale relatie heeft gehad met wolven. Enerzijds zijn wij de enige vijand die ze echt moeten vrezen en anderzijds is er een historisch diep respect voor het bijna mythische en fascinerende dier.

In de media en literatuur is de symbiose en soms vijandelijke verhouding tussen mens en de lupus veelvuldig beschreven. In heroïsche namen zoals de Wolfman en Wolverine probeert men de aantrekkingskracht uit te buiten die de mens voelt voor de heersers van de wouden. Er is nochtans maar één man die zich zonder schroom de “Wolfman” kon noemen, een ex-paracommando van 79 jaar die volwaardig lid was van een roedel van 29 wolven.

Deze man of zijn levensverhaal omschrijven valt niet mee. Het was een man die een onrustig verleden heeft met verschillende banen en bijna mystieke drijfveren. In 1950 was hij werkzaam als dierenverzorger in de zoo waar zijn natuurlijk talent om te communiceren met de meest gevaarlijke roofdieren wordt ontdekt. Vervolgens wordt hij paracommando in het nieuwe Duitse leger. Tussen de jaren 60 en 70 begint Werner Freund een leven van een rasechte avonturier en bezoekt hij de meest afgelegen en onherbergzame streken ter wereld.

In 1972 komt hij in het bezit van een wolf genaamd Ivan. Dit is het begin van zijn levenswerk en vanaf dan is hij verknocht aan wolven en beren.  Uiteindelijk begon hij een eigen wolvenpark in het plaatsje Merzig. De rest is gemaakt uit stof van legendes. De man werd wereldberoemd en was tot aan zijn overlijden een echte autoriteit wat betreft wolven.

Zijn wolvenpark is uitgegroeid tot een unicum in Europa. In totaal zijn er al meer dan 70 wolven grootgebracht op het 4,5 hectare grote park. Alle wolvensoorten zijn er als bewoners geweest zelfs Siberische, Indische en Arctische wolvensoorten.

De ruige avonturier Werner Freund  was ook een gerespecteerde auteur geworden, zijn boeken over wolven zijn vertaald in tientallen talen en worden gretig verkocht tot in Japan. Zijn bestseller is dan ook toepasselijk “Der Wolfmensch” getiteld.

Zijn geheim was simpel, hij leefde, speelde en at als één van hen. In feite was hij het Alfa mannetje van de roedel. Zo at hij rauw vlees die hij verscheurde met zijn zielgenoten. Hij at als eerste om zijn leiderspositie in de groep te bevestigen. Hij huilde met hen mee naar de maan en deelde hun lief en leed. De dieren behandelen hem dan met het grootste respect en zelfs met liefde.

Meer dan 40-jaar handelde deze man dan ook als een wolf. Werner Freund was inderdaad een vriend van deze prachtige creaturen, een herinnering dat de mens ooit in harmonie leefde met de natuur. Dit verhaal tussen een bizarre vriendschap tussen wolf en mens is dan ook in alle opzichten buitengewoon. Zijn erfenis is er dan ook een die kan tellen. Ook vandaag is zijn park een prachtig voorbeeld van natuurbescherming en een poging om deze fantastische beesten beter te begrijpen en ook de vele vooroordelen weg te werken, net nu dat de wolf Europa terug aan het koloniseren is, blijft zijn levenswerk van onschatbaar belang.

Afbeeldingen: Wikipedia – Amazon.de – Werner Freund Park.de

Literatuur over het leven en werk van Werner Freund kan je hier vinden.

Share this post

2 comments

Add yours

Post a new comment