Tijdparadox

 

tumblr_m4mic7ia7m1r8t2z3o1_500

In nachtelijke dagenraden verken ik je gezicht

die een weg zoekt doorheen de

rumoerige mensenvlakten.

 

Met een stille kreet bedrijf

ik door middel van verlangens,

met jou de liefde.

 

Verloren in een web van ijs wekkende

verhalen, leef je in de angst voor morgen

als een vlindervleermuis,

langzaam vlug hou ik van je.

PrtScr capture

Share this post

No comments

Add yours